FORUM MMA | VALE TUDO | BJJ  | MUAY THAI | GLADIO Strona Główna
FAQ  Szukaj  Użytkownicy  Grupy  Statystyki Rejestracja  Zaloguj  Album  Download
 Ogłoszenie 

Poprzedni temat :: Następny temat
Kyujutsu
Autor Wiadomość
Dr W 
Administrator
Beyond The Cage


Pomógł: 1 raz
Wiek: 38
Dołączył: 16 Kwi 2007
Posty: 2955
Skąd: MMA POLSKA MMA LUBLIN MMA SWIDNIK
Wysłany: 2007-09-30, 04:43   Kyujutsu

Historia

Współczesne Kyudo pochodzi z dawnej szkoły Heki Kyujutsu (sztuki zabijania przy pomocy łuku) oraz z ceremonialnego łucznictwa szkoły Ogasawara. Gałąź Kyujutsu obejmuje także praktyki Zen, które są jej duchem - zapewne dlatego, że brak moralizowania i skupienie na treningu pomagają wojownikowi w ZABIJANIU. Z innej strony ceremonialne łucznictwo opiera się na wierze Shinto. Japończycy wierzą, że dźwięk zwalnianej cięciwy wywołuje strach w "sercach" duchów, a dźwięk strzału mistrza łucznictwa wywołuje duchowe oświecenie. Kombinacja obu tych elementów (buddyzmu Zen i Shinto) apeluje do ducha.

Kyudo (droga Łuku) to jedna z najstarszych sztuk walki w Japonii. Łuk używany był w Japonii od prehistorycznych czasów. Między IV a IX wiekiem, kontakty między Chinami a Japonią miały ogromne znaczenie dla japońskiego łucznictwa. Przez setki lat na Kyujutsu wpływały także religie Zen i Shinto. Dwór koncentrował się na duchowym wymiarze Kyujutsu, a klasa wojowników na praktycznej części przydatnej na wojnach.

Od wprowadzenia broni palnej łucznictwo znacznie podupadło i niemal zginęło, aż Honda Toshizane (instruktor kyudo) połączył styl ceremonialny ze stylem wojennym, który został nazwany od jego nazwiska "Honda Ryu". Styl ten zyskał wielką przychylność w społeczeństwie i uchronił japońskie kyujutsu od zapomnienia. Wraz z Amerykańską okupacją Kyudo zaczęto uprawiać masowo (w przeciwieństwie do kyujutsu), a w 1953 roku powstała Japońska Federacja Kyudo. Rozpowszechniła ona standartowy podręcznik Kyudo zwany Kyohan i nadzorowało rozwój tej dyscypliny w Japonii. Tak dzieje się po dziś dzień. Istnieje także Europejska Federacja Kyudo organizująca doroczne seminaria i egzaminy, a od 1993 podobne przedsięwzięcia organizowane są w San Jose ( Kalifornia, USA).


Cel i trafienie

Kyudo jest sztuką ducha. Ucząc się jego uczysz się o sobie samym. Doskonaląc się w tej sztuce doskonalisz sam siebie. Oto główny cel współczesnego kyudo.

Kyudo jest głęboko duchową sztuką walki, w której ostatecznymi celami są Shin (Prawda, inaczej ostateczna rzeczywistość), Zen (Boskość) oraz Bi (Piękno). Keiedy zapytasz "Czym jest Prawda?" mistrz łucznictwa bez słowa weźmie łuk i strzałę, wystrzeli ją. To ma na celu zbadanie poziomu rozwoju łucznika w wiedzy nad samym sobą. (trochę to skomplikowane)

Jakkolwiek spojrzysz na pokaz kyudo (sztuki łuku), to od pierwszego momentu jasne jest, ze nie jest to sport. Nie jest to także sztuka walki, którą uprawia się, by zdobyć upragniony czarny pas. "W kyudo nie strarasz się trafic do celu" wyjaśnia mistrz kyudo Kanjuro Shibata. "To sprawa dyscypliny: związku między łukiem, strzałą, twoim ciałem i umysłem. Kyudo jest jak zazen, lecz różni się stałą medytacją. Kiedy strzelasz, możesz zobaczyć swoje odbicie w umyśle, tak jak w lustrze. Cel jest lustrem. Kiedy go dojrzysz, zwalniasz cięciwę. Możesz wtedy zaglądnąć do swego umysłu".


Sztuka:

Ponad połowę nauki kyudo zajmuje opanowanie ceremonii wykonywanych z innymi łucznikami. To jest zapewne pozostałość po łucznictwie wojennym. W zwykłym turnieju strzelkają grupy liczące po sześć osób w idealnej koordynacji, jeden po drugim. Każdy strzelec stoi o pół kroku dalej niż jego poprzednik. Strzelanie z wierzchu końskiego jest nadal praktykowane i jest atrakcją na niektórych festiwalach i obchodach. Kiedy łucznik osiągnie dwudziesty pierwszy rok życia, jedzie do Kyoto i strzela w Wielkiej Świątyni Sanjusangendo, celebrując swój "wiek ceremonialny". Dziewczęta, które w tym uczestniczą noszą niezwykle piękne, jasne, cudownie zdobione sukienki zwane kimono, a chłopcy zakładają zwykłe lecz eleganckie ubrania, które wydają się smokingami. W 1992 na takiej uroczystości zebrało się 15 000 uczestników. Kyudo nigdy nie jest używane do polowań (a to wyrwana uwaga!).

Nauka Konficjusza głosi, że pilny łucznik staje się moralnie dobry (Zen), a jego szeroka osobowość ekscytuje nieświadomie każdego kto na niego patrzy. Oglądając pokaz łucznictwa doświadczamy piękna nie tylko w sensie technicznym, lecz także dzięki dojrzałości umysłowej łucznika oraz jego duchowej szczerości.


Łucznik:

Łucznicy kyudo poszukują prawdy. To jest ich najważniejsza cecha. Po drugie aby zostać dobrym łucznikiem należy: być szczerym, odważnym, cierpliwym, czujnym i oddanym. Jeśli początkujący uczeń nie poszukuje prawdu, to nie uprawia kyudo. Jeśli początkujący szuka prawdy, ale brak mu pozostałych cech ma duże szanse nabrać ich.


Ekwipunek:

Łuk: Łuki używane do kyudo należą do najdłuższych na świecie. Są asymetryczne a uchwyt znajduje się na 1/3 długości łuku. Nawet najmniejsze łuki sięgają długości 2 metrów. Wykonane są z kompozytów: sklejonych pasków drewna i bambusa umieszczonych pionowo jeden obok drugiego, laminowane a czasem nawet lakierowane dla ochrony przed warunkami atmosferycznymi. Aby być dobrym łucznikiem, trzeba znać gruntownie swój łuk, jego punkty nacisku, oraz wrażliwe na wilgoć elementy. Ta złożoność i wysoka cena łuków sprawia, że początkujący używają łuków z tworzyw sztucznych i karbonu.

Długość łuku zależy od wysokości użytkownika i długości jego ramion. Twardość łuku zależna jest wyłącznie od łucznika. Mistrzowie mówią, że nie może on być za twardy ani za miękki. Podczas wojny o Heike (średniowiecze) pewien mistrz łucznictwa zatopił dwie łodzie jednym strzałem ze swego masywnego łuku. Wówczas mierzyło się twardośc łuku liczbą ludzi potrzebnych do naciągnięcia cięciwy. Średnio potrzebowano do tego trzech ludzi, a łuk który zatopił dwie łodzie potrzebował ich aż siedmiu. Dawne kyujutsu było znacznie bardziej wymagające niż dzisiejsze, ponieważ wymagano wystrzelenia kilkuset strzał dziennie. Obecnie w szkołach wystrzeliwuje się od 40 do 20 strzał przez jednego łucznika. Najtwardszy współczesny łuk o jakim słyszałem ma naciąg 42 kilogramów.

Wszyscy ludzie uprawiający kyudo używają takich samych łuków, których budowa pochodzi z XII wieku. Oryginalny kształt łuku wymaga, aby był on odpowiednio poskręcany, co ma wpływ na prosto lecącą strzałę.

Strzały: Strzały różnią się nieco od innych strzał, ponieważ kiedy cięciwa jest maksymalnie naciągnięta, znajduje się ona za uchem strzelającego. To spore utrudnienie dla początkujących. Zdarza się, że można stracić ucho (a to bardzo krwawe doświadczenie). Na szczęście to rzadki przypadek, bo nauczyciele zwracają na to szczególną uwagę.

Rozmiar łuku i strzał zależy od wielkości łucznika. Długość strzały wyznacza się licząc od oka do końca palca wskazującego. To daje kilka centymetrów bezpiecznego zapasu.

Strzały wykonuje się z różnych materiałów. Ich groty także sa zróżnicowane. Są groty w kształcie litery "U", których używano kiedyś do przecinania lin i sznurów. Inne wyglądają jak duża żarówka i wydają ostry dźwięk podczas lotu. Groty o takim kształcie używane były jako sygnał do rozpoczęcia walki lub w trakcie ceremonii religijnych. Strzały dystansowe są dłuższe i lżejsze; strzały treningowe są szersze i mocniejsze, wykonane z bambusa i aluminium i na końcu mają coś na kształt kuli pistoletowej.

Cel: Zwany "mato" może być różnego kształtu i rozmiaru. Standartowa tarcz ma 36 cm średnicy i umieszczona jest o 28 metrów od łucznika. Ma sześć czarno-białych kręgów włączając "oko byka". T czasie obchodów nowego roku zamiast tego używa się kolorowych tarcz o średnicy dziewięciu i osiemnastu cm. Na niektórych z nich maluje się sceny z przeszłości lub powleczone złotą filia. Jeśli trafisz w taką tarczę to możesz ją zatrzymać dla siebie.

Rękawica: Ręka, która chwyta cięciwę wyposażona jest w rękawicę wykonaną z e skóry umocnionej przez usztywnienia, które ochraniają dłoń, kiedy ręka jest lekko skręcona. Rękawica jest bardzo ważna w stylu Kyudo, ponieważ bez niej nie możnaby strzelać nową metodą.


Dojo:

Kiedy przekraczasz próg dojo, wchodzisz do innego świata. Uspokaja cię cisza tam panująca. To miejsce sprzyjające spokojowi. Dojo położone jest zwykla z dala od krzątaniny ludzkiej (w parku, w świątyni, miejscu kultu). Zwykle ogrodzone jest murami, a wewnątrz posadzone są Śliwy, Wiśnie i krzaki z kwiatami. Jedna strona posiada drewniany parkiet, dobrze wypolerowany i czysty, na którym stoją łucznicy (lub klęczą) i strzelają. Drugi koniec to wilgotny nasyp z ziemi. Dziedziniec pomiędzy nimi jest odkryty i pokryty trawą. Pory roku są istotną częścią Kyudo. Kiedy jest zimno, łucznikom jest zimno; kiedy jest ciepłu, łucznikom też jest ciepło. Po stronie drewnianego parkietu jest podest, na którym wypoczywają mistrzowie.


Ćwiczenia:

Adepci rozpoczynają naukę od wyobrażania sobie strzału: dostają gumowe łuki i krótkie gumowe patyki, aby przyzwyczaić się. Pierwsze strzały oddaje się w wiązki siana, zwane "makiwara", z małego dystansu. Następnie uczeń dostaje zezwolenie na strzelanie z normalnej odległości: 28 metrów.

...w podstawowym treningu adepci strelają do kręgów z siana z odległości 2 metrów. Cel nie jest ważny; uczeń nabywa wprawy w wykonywanych ruchach zwanych "koordynacją 7 ruchów". Są one precyzyjne i płynne, synchronizują umysł i ciało, aby łucznik strzelał we właściwy sposób.


Style:

Technicznie, style mogą być pogrupowane w dwie podstawowe kategorie: shamen uchiokoshi oraz shomen uchiokoshi. Nowszy styl shomen uchiokoshi został rozpowszechniony przez Hondę Toshizane. Łucznicy shamen rozciągają najpierw końce łuku i poprawiają uchwyt, zanim przystąpią do strzelania. Łucznicy shomen zaś rozciągają łuk nad głową a dopiero potem poprawiają uchwyt.


Tradycja:

Przed II Wojną Światową istniało wiele tuzinów szkół i wiele z nich przetrwało do dziś prowokując dyskusję o wyższości jednej nad inną. Nie wszystkie spośród nich uczą technik kyudo preferując dawny styl kyujutsu. Niektóre szkoły bardziej akcentują wymiar duchowy łucznictwa, a inne traktują kyudo jako integralny element Buddyzmu Zen.

Oto niektóre z ważniejszych tradycyjnych szkół:
-Zen Nihon Kyudo Renmei (ZNKR)- Japońska Federacja Kyudo uznawana za główną organizację hobbistów i ludzi, którzy dążą do samodoskonalenia.
-Heki Ryu Bishu Chikurin-ha- To szkoła oparta na tradycji senseja Shiibaty. Nazwa sugeruje bardzo dawną i bogatą tradycję stylu Heki Ryu, mającą duży wpływ na dyscypliny Kyudo. Podkreśla ona bardziej aspekty duchowe i filozoficzne niż ZNKR.
-Choozen-ji- znana jest jako świątynia buddyjska, w której odbywają się treningi. Kyudo traktowane jest jako część tej wiary. Podkreśla się w tej szkole dążenie do samodoskonalenia.


Techniki

Technika strzelania jest dość trudna do opisania. Ręka, która trzyma łuk składa się pierwsza, a duża część cięciwy znajduje się ZA głową łucznika. Wykonuje się powolne, pełne wdzięku rychy, które są skoordynowane z oddechem. Duch łucznika objawia się podczas koncentracji i opanowania jakie ma miejsce podczas naciągania łuku, wypuszczania strzały i kolejnych czynności.

Nogi upierają się mocno na ziemi, klatka piersiowa jest rozluźniona i rozszerzona, głowa powoli obraca się w stronę celu. Długi, bambusowy łuk powoli napina się. Wreszcie dźwięk "ehh" kończy całą operację, a strzała leci do celu. Łucznik stoi nadal...


Różności:

Istnieje wiele konkursów, w których łucznicy wystrzeliwują w pozycji siedzącej tak wiele strzał jak mogą przez długi korytarz z niskim sufitem. Takie zawody odbywają się m. in. w świątyni Sanjusangendo - najstarszej w Japonii i prawdopodobnie najstarszej drewnianej konstrukcji na świecie. Dystans wynosi 120 metrów, a rekordem jest około 14000 strzał wystrzelonych w ciągu 24 godzin, a strzały, które okazały się celne to 13000. Ten rekord pochodzi z dawnych czasów, a człowieka, który tego dokonał uważa się za herosa.

Jaki jest efektywny zasięg? Eksperci strzelają na odległość 120 metrów, 60 metrów to długi dystans treningowy, a 28 metrów to standardowa odległość na treningu. 5 metrów to dystans Makawara, na którym nawet początkujący są mistrzami (Makiwara to odległość, na jakiej ćwiczy się właściwy styl i formę). W kyudo skuteczności nie wyraża się w stałych terminach. Terminami są raczej postępy zawodnika.
_________________
Gladii ius et potestas

Ius vitae ac necis
WWW.GLADIO.COM.PL
MMA POLSKA LUBLIN SWIDNIK
Specjalnoje Naznaczenije
 
 
     
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
GLADIO SYNDICATE MMA VALE TUDO BJJ MUAY THAI POLSKA LUBLIN SWIDNIK INFO SPORT
Strona wygenerowana w 0,07 sekundy. Zapytań do SQL: 11